Mahmutlar, 23 februari 2008 
Zorgeloos genieten van uw droomhuis in Turkije!
Geachte toekomstige Sun Paradise bewoners,
Hierbij willen wij u voorbereiden op de oplevering van uw woning in Toros Çekiç Residence IX, Sun Paradise. Half maart is het zover! Dan zijn de appartementen/ penthouses gereed. Dat betekent dat u vanaf dat moment, wanneer het u schikt, in Turkije terecht kunt om uw sleutel af te halen op het kantoor van Toros Çekiç Residence.
Wilt u van tevoren even contact met ons opnemen wanneer u naar Turkije afreist voor de sleuteloverdracht? Dan maken wij bij onze collega’s in Turkije een afspraak voor u!
Wij wensen u alvast heel veel woonplezier in Mahmutlar.
Hartelijke groeten,
Jolanda Cekic & Jane Verhoeven

Sunday, 06 April 2008
We verheugen ons er al 2 jaar op om de sleutel in ontvangst te nemen maar het laatste halfjaar was dit met gemengde gevoelens omdat de moeder van Betty ongeneeslijk ziek was. In oktober vorig jaar is bij Betty’s moeder de diagnose gesteld dat zij alvleesklierkanker had. We wisten dat er niets meer voor haar gedaan kon worden maar hoe snel het proces zich zou voortzetten was niet bekend.We zijn met een positieve instelling een onzekere tijd ingegaan en wilden genieten van de tijd die ons zou resten. Eigenlijk ging het boven verwachting goed en begin maart hebben we toch maar de tickets geboekt naar Turkije voor 2 weken met vertrek op 14 april. In de week voor Pasen is haar situatie verslechterd en op 26 maart is zij tot ons grote verdriet overleden en moeten we leren om te gaan met de grote leegte die zij achterlaat.
Met een dubbel gevoel gaan we toch naar Mahmutlar om ons daar bezig te gaan houden met het inrichten van ons appartement. Aan de ene kant verheug je, je daar op aan de andere kant is het heel dubbel om weg te gaan en “vakantie“ te gaan houden en je vader “alleen” achter te laten. Het zal in ieder geval heel leuk zijn om een aantal medebewoners waar we al die tijd via mail al contact mee hebben nu persoonlijk te gaan ontmoeten want de meeste zijn vanaf half april in Sun Paradise aanwezig.

Maandag 14 april vertrekken wij begin van de avond keurig op tijd uit het regenachtige Düsseldorf om bijna 4 uur later aan te komen op Antalya Airport. Bij de uitgang is het even zoeken naar degene die onze transfer verzorgt  we zien niemwnd met een bordje met onze naam erop. Gelukkig komt er vijf minuten later toch iemand en  worden we vlot naar het hotel in Alanya gebracht waar we de nacht doorbrengen.


Na een aantal uren slaap wakker worden in een zonnig Alanya. Heerlijk! De zomerkleding aan en buiten genieten van een goed ontbijt. Om 10 uur wordt onze huurauto afgeleverd waarmee we naar Mahmutlar naar het kantoor van Toros Cekic gaan. Natuurlijk weer de spontane begroeting en een lekker kopje thee/koffie, de laatste formaliteiten worden gedaan en we dan krijgen onze sleutels.

Dan komt het moment waarop je voor de eerste keer in je eigen appartement stapt. Een heel mooi bijzonder moment! We zijn er al regelmatig geweest maar nu is het af en “bouwschoon” gemaakt. De meubels die we een jaar geleden al hebben uitgezocht en besteld staan er en de gordijnen hangen voor de ramen. Het is precies zoals we hadden gedacht lekker ruim, mooie kleuren, licht en een prachtig uitzicht. De koffers hebben we  in de slaapkamer gezet en het grote shoppen kan beginnen.

Alles maar dan ook alles moet nog worden aangeschaft. We rijden terug naar Alanya en gaan eerst naar de Metro hier kunnen we heel veel aanschaffen. Dekbedden, kussens, scheerapparaat, föhn, serviesgoed, bestek en pannen, een televisie en natuurlijk schoonmaakspullen, ook wel handig!
De auto is al behoorlijk vol maar we hebben nog geen koffiezetapparaat, waterkoker en levensmiddelen zijn ook nodig. Dus ook nog naar de Kipa een grote hypermarkt. Hier zijn we redelijk vlot klaar en we kunnen weer terug naar Mahmutlar. Geholpen door de beheerder van het complex staat alles snel in de lift en even later in ons appartement.
Dan begint het echte werk het schoonmaken en alles een plekje geven. We wisten niet wat we ons moesten voorstellen bij bouwschoon in Turkije maar dat is heel wat meer schoon dan bouwschoon in Holland. De vloeren zijn zo goed als schoon, de wandtegels glimmen geen kalk meer te zien alleen is er stof, heel veel stof dus bezem, emmer sop en dweil, verstand op nul en beginnen. 


Eerst kamer/keuken en onze slaapkamer aanpakken zodat we kunnen “leven” de rest volgt daarna wel. Eén van de koffers is gevuld met allerlei accessoires, linnengoed  en hebbedingen die ik thuis niet meer gebruik of heb aangeschaft in Nederland om het appartement wat gezellig aan te kleden

Om 20.00 uur zijn we wel toe aan lekkere maaltijd. We zijn de heuvel afgelopen op zoek naar een restaurantje. Bij Şukru’s Place hebben we heerlijk gegeten, terug de berg weer op waarna we moe maar heel voldaan nog een borreltje hebben genuttigd op onze eigen bank en toen ons bed zijn ingerold.

’s Morgens worden we om 07.00 uur gewekt door de schoolbel. Leuk en gezellig zo’n school achter je huis of toch niet!? We zijn in elk geval lekker vroeg op en er is nog veel te doen. In het zonnetje lopen we samen naar de winkeltjes onderaan het straatje voor brood en sinaasappeltjes. Brood is gelukt een vers glas jus d’orange moet nog even wachten. Wat een luxe en een relaxed leven. Dan begint het grote shoppen weer. Heerlijk ik heb nog nooit zoveel mogen shoppen en ook nog eens samen met Sjaak!!! Ook hij geniet met volle teugen maar niet heus hahaha!!
Allereerst gaan we nog even langs Yatas de meubelzaak want wij hadden in de kast op onze slaapkamer in één gedeelte legplanken besteld en nu is er toch een kast met twee keer een hanggedeelte geleverd en we missen de twee groene kussentjes op de bank. Geen probleem er komt binnenkort even iemand langs om de maten op te nemen en dan wordt dat opgelost. 

De Koçtaş is een grote bouwmarkt waar ze van alles verkopen. Hier kunnen we veel dingen kopen die ook nog nodig zijn gereedschap, lampjes, handdoekenrek en allerlei kleine spulletjes. De terrasmeubels zijn hier niet wat we hoopten dus dat wordt nog verder shoppen. Uiteindelijk hebben we deze bij Kıral gekocht en ze worden ook diezelfde middag nog afgeleverd. In de stad zelf nog bankzaken regelen en een hapje eten.
Dan langs de gordijnenzaak om de laatste betaling te doen en om te melden dat één van de gordijnen niet recht hangt of ze dat kunnen komen oplossen. De andere ochtend moeten ze toch in Mahmutlar zijn en ze komen even langs. Fietsen hebben we ook nodig, deze uitgezocht bij een grote winkel aan de 35 m weg en afgesproken dat we die de andere dag komen ophalen. Nog weer langs de Metro want oh ja een TV-meubel hebben we ook nog nodig. We hebben geluk diegene die wij het mooist vinden is de laatste en die kunnen we voor een leuk prijsje meenemen. Hier ook nog snel even wat kleine dingen zoals een trapje, pedaalemmer, wasrekje en wasmand en dan hebben we het meeste wel binnen en de auto volgeladen.

Terug naar huis om verder te gaan met schoonmaken en inrichten en er komt iemand om de TV aansluiting in orde te maken.
Bij de lift komen we Gerard en José tegen. Vanaf het begin hebben we met hen al zeer regelmatig e-mail contact en nu dus eindelijk persoonlijk. We spreken af om volgende week een keer samen koffie te drinken omdat we deze week wel nodig hebben om alles in orde te maken. Die avond zelf gekookt, wel even wennen een elektrische kookplaat, maar de verse zalm met tagliatelle en een champignonsausje smaakt ons prima.’s Avonds nog een keer naar Alanya voor nog wat laatste kleine dingen en de huurauto weer ingeleverd en door het verhuurbedrijf even keurig teruggebracht naar Mahmutlar.

Via mail hebben we al een tijdje contact met Don en Annelies en we hebben van hen ook al eens foto’s gekregen van de bouwvorderingen. Wij moeten toch thuis blijven voor de mensen van de gordijnenzaak dus een mooie gelegenheid om Don op de koffie te vragen. Toen wij de erste dag op kantoor kwamen om de sleutels te halen was Don daar ook net. Hij is met ons mee teruggereden en kon ons mooi de weg wijzen.  Zijn vrouw Annelies is er helaas nog niet zij komt in het weekeinde naar Mahmutlar. Het is heel gezellig we wisselen ervaringen en allerlei tips uit gaan nog even met Don mee om hun appartement te bekijken. Wat leuk om te zien hoe hetzelfde appartement met andere meubels en kleuren er zo heel anders uit kan zien.
Het scheef hangen van de gordijnen was gauw opgelost het was een kwestie van de gordijnen omwisselen en we hebben toch ook maar voor het zijraam van onze slaapkamer overgordijnen besteld die midden volgende week worden geleverd. ’s Middags zijn we lopende richting het centrum van Mahmutlar gegaan waar pinautomaten staan, onderweg gelijk een wasmachine gekocht die na 16.00 uur zal worden afgeleverd. Onze weg met de dolmus vervolgd naar Alanya om de fietsen op te halen. We zijn naar de boulevard gefietst om iets te drinken en vervolgens langs de kust terug naar huis. Met een klein uurtje rustig fietsen ben je er.
Zo vliegen de dagen voorbij met schoonmaken, shoppen, het gekochte een plaatsje te geven en ook nog genieten van een lekker zonnig leven.

Het appartement is heel netjes opgeleverd. Er waren een paar kleine dingen die we gelijk met de opzichter van de bouw hebben besproken en die het meteen allemaal voor je regelt. De grootste uitdaging is het ligbad dat is verkeerd geleverd. Wij hadden een jacuzzi besteld een bad met bubbels en er staat een bad zonder bubbels. Dit wordt uitgezocht en een paar dagen later als we weer op kantoor zijn horen we dat het wordt geregeld en dat een ander bad wordt geplaatst met heel veel excuses maar als je zoveel appartementen oplevert dan kan er iets misgaan en als het dan goed wordt opgelost dan is er wat ons betreft niets aan de hand.
Voor in de hal hebben we een kast op maat laten maken die dienst doet als kapstok maar tegelijkertijd ruimte biedt aan onze schoenen en bij dezelfde mijnheer een side table laten maken. Even een tekeningetje maken met wat maten en binnen een paar dagen is het gemaakt en thuisgebracht. We zijn nog niet helemaal tevreden met de indeling van de woonkamer we hebben wat geschoven en de TV op een andere plek gezet. Kijken of dit beter bevalt.

Elke dag zijn we dus druk bezig om van alles en nog wat te regelen, even naar kantoor voor het regelen van een verzekering en we zijn overgegaan naar een andere bank. In Turkije kun je nu alleen nog maar geld pinnen bij een automaat van je eigen bank. Onze bank heeft geen filiaal in Mahmutlar dat is best lastig. Met hulp van Canan, die even is meegegaan om te vertalen, zijn we overgestapt naar een bank in ons dorp. Van Yatas hebben we nog niets gehoord, Canan belt even voor ons en binnen een dag is het geregeld. Dit is een groot pluspunt van Toros Cekic Residence dat ze ook na de oplevering je bij staan met raad en daad en helpen waar het nodig is. Je koopt niet alleen een appartement maar ook heel veel service, gastvrijheid en vriendelijkheid.


Naast heel veel zoeken naar en kopen van spullen hebben we ook tijd vrijgemaakt om te genieten van alles in de omgeving van ons appartement. We hebben een geo-cache gedaan die vlakbij ons appartement ligt.Tussen de bananenplantages en huizen ligt aan de rand van het dorp de restanten van een oude Romeinse stad Naula daar lag een cache verstopt. We zijn een middag langs de kust naar Gazipassa gereden dan kom je langs Iotape daar schijnt ook een cache te liggen maar die kunnen we niet vinden maar Iotape is erg mooi om even te bekijken.
Verder lopen we regelmatig een rondje en verkennen de omgeving, gaan op dinsdag en zaterdag naar de markt en ontdekken leuke winkeltjes. Hoewel je voor de grotere aankopen nog beter naar Alanya kunt gaan maar dat gaat ook heel makkelijk en goedkoop met de dolmus of op de fiets.
Ook kwamen we dhr en mevr. De Wild tegen nadat we een hapje hadden gegeten in het dorp. Zij hebben een appartement in Residence en wij kennen hen van de beurzen in Nederland, daar hebben we elkaar enkele keren ontmoet en nu dus midden in Mahmutlar. Ze zijn even meegelopen naar ons appartement voor een kopje koffie. Heel gezellig!
Onder ons “wonen” ook Nederlanders Matty & Gilbert. Deze mensen hebben al die tijd ook meegelezen op onze website maar we hadden er nog geen contact mee. Nu wel en we hebben gezellig bij elkaar koffie gedronken en ervaringen uitgewisseld. Zo ontmoet je steeds meer mensen en is het een grote ontdekkingsreis en we voelen ons er al helemaal thuis.

Dit uitzicht vanaf ons balkon zullen we voorlopig even moeten missen. Onze buurman is imker en die zagen we elke dag zijn kasten verzorgen

Na twee weken shoppen en poetsen afgewisseld met zalig niets doen en ontdekken wordt het voor ons tijd om naar huis te gaan. In het najaar komen we terug misschien wel met mijn vader. 

Deze foto's heb ik genomen vanaf het balkon bij Don & Annelies
Paradise Hill Resort
Gold City Hotel