Voor het eerst gaan we langere tijd naar ons eigen huisje, best spannend en hoe zal het bevallen? De eerste dagen hebben we even moeten wennen aan het idee dat niet alles in een week geregeld en gedaan hoeft te worden maar dat we er 4 weken de tijd voor hebben. Een winkelier waaraan ik vroeg hoe snel het geleverd kon worden zei: jullie hebben een mooi horloge maar wij Turken hebben de tijd. Daar moesten we even aan wennen. Sommige dingen worden heel snel geregeld en bij andere dingen denk je weer dat kan toch veel effienciënter. Maar het went heel snel moet ik zeggen en dan is het wel een heel lekker leven zo in je eigen appartement.
Eigenlijk hebben we het luxer en “mooier” dan thuis in Nederland. Hier is alles nieuw en op elkaar afgestemd, het lijkt wel het resultaat van een woonprogramma. In Nederland is het een verzameling spullen van een steeds groter wordend gezin, het resultaat van 26 jaar huwelijk (ook mooi) en voor ons zijn sommige dingen heel waardevol maar eens even helemaal opnieuw beginnen is best leuk.

We leiden een relaxed leventje. Wakker worden zonder wekker nou ja de schoolbel hoor je wel maar dan weet je dat het nog vroeg is en draai je je nog even lekker een keer om, staat rustig op als je zin hebt, douchen en aankleden, ontbijten in de zon met een vers brood dat Sjaak even heeft gehaald in één van de winkeltjes onderaan de straat terwijl ik de tafel dek en sinaasappels pers.

Het is de eerste 2 weken nog heel warm zonnig weer ( 25 gr. en hoger) dus we gaan elke ochtend rond 10 uur zwemmen in het buitenbad. De beheerders Hamza en Mikail verklaren ons voor gek want volgens hen is het veel te koud maar voor ons Hollanders is het gewoon zomers. Dan hebben we wel een kopje koffie met koekje verdient en bekijken genietend vanaf ons balkon hoe anderen allemaal bezig zijn. Als het echt nodig is doen we even wat aan het huishouden en dan is het wel weer tijd voor de lunch. ’s Middags gaan we regelmatig op pa. Vaak pakken we de fiets en rijden door Mahmutlar op zoek naar spulletjes. Zo hebben we heel wat winkels ontdekt en zijn we geslaagd voor mooie dingen.

Een heel leuke ervaring was het kopen/bestellen van een tafeltje voor in de hal. Bij een siersmid staan hier mooie dingen maar naar onze smaak te groot en met teveel versierselen. Wij wilden graag een halfrond, niet te groot, sierlijk tafeltje. Met een woordenboek, handen en voeten, een boek met voorbeelden, pen en papier en 4 mannen die vreselijk hun best doen om je te begrijpen ontwerp je zo zelf je tafel tegen een heel schappelijke prijs. De levertijd is hier kort met een paar dagen is het klaar en wordt het thuis afgeleverd.

Op dinsdag en zaterdag gaan we naar de markt voor fruit, groente, kaas en ander lekkers en natuurlijk even kijken naar leuke dingen. De markten zijn hier een feestje van kleuren, geuren en geluiden. Proeven en voelen voor je iets koopt is heel gewoon. Je krijgt/vraagt een plastic tasje en zoekt zelf je fruit/groente uit, laat het afwegen en betaalt. Het was even wennen maar nu is het een leuke gewoonte. Dan nog even naar de slager voor heerlijk vers vlees dat voor je afgesneden en klaargemaakt wordt terwijl je toekijkt. Als de slager het heeft verpakt roept hij naar een caissière wat het kost en reken je af waarna je het vlees mee krijgt. Best hygiënisch want zo hoeft hij niet met zijn handen aan het vieze geld te komen. Natuurlijk heb je hier ook best mooie supermarkten die heel handig zijn maar wij vinden het leuk om bij de kleine winkeltjes de inkopen te doen.

Natuurlijk zijn we ook al een paar keer met de dolmus naar Alanya gegaan naar de grote winkels aan de 35 meter weg. De Koçtaş is een bouwmarkt waar we al meer leuke dingen hebben gekocht en deze keer zijn we er geslaagd voor nachtkastjes voor de logeerkamer, een boekenkast en andere noodzakelijke dingen. Bij de Metro hebben we eindelijk mooie dekbedovertrekken gevonden. Ik had overtrekken uit Nederland meegebracht maar die zijn eigenlijk te smal omdat de dekbedden hier 150 x 220 cm zijn dus breder en langer.
Wij gebruiken 2 éénpersoons dekbedden op ons lits-jumeaux bed en het valt niet mee om hier in een winkel twee dezelfde éénperoonsovertrekken te vinden. Het zijn hier complete pakketten met overtrek, onderlaken en sloop alles mooi bij elkaar passend en heel handig maar twee dezelfde vinden is een ramp. Bij de Metro waren ze net in de aanbieding, er was gelukkig nog volop keuze dus ik heb wat gevonden wat ik wel leuk vind.
Ook leuk is het om met de dolmus helemaal door te rijden naar de binnenstad en daar rond te struinen door allerlei kleine straatjes rond de 25 meter weg. Dan kom je de mooiste en vreemdste winkels tegen, met heel vriendelijke mensen, deze winkeltjes zijn vele malen leuker dan al die toeristische winkels in de bazaar en bij de haven.

Ik weet nog niet zo goed hoe ik de kamer in moet delen. De hoekbank is erg mooi maar niet praktisch als je bezoek krijgt. Dan kunnen maar 2 personen op zo’n grote bank eigenlijk goed zitten met een rugleuning. Dus ben nog wat aan het schuiven en uitproberen. We hebben nu de bank in twee stukken staan Naast elkaar of toch tegenover elkaar Haha ik weet het nog niet.
We hebben twee handgeknoopte vloerkleden ( zijde op katoen) gekocht.  Dat was ook weer een heel avontuur. Je gaat naar de zaak en gaat kijken wat je mooi vindt. Maar ja welke zal mooi staan en wil ik er één  voor in de kamer of toch een tweede voor in de hal. Als je dan een aantal kleden hebt uitgekozen wordt alles in de auto geladen en rijden ze met je mee naar huis waar ze om de beurt worden neergelegd en zo kun je rustig een keuze maken.

De laatste 2 weken is het zonnig en nog een aangename temperatuur +/- 22 gr. maar het lokt ons niet meer om buiten te gaan zwemmen er is een windje en af en toe wat sluierbewolking waardoor het frisser aanvoelt. Wel lekker weer om gebruik te maken van de tennisbaan en een balletje te slaan, af en toe doen we dat samen met de onderbuurtjes Gilbert en Matty. Niet dat ik dat  goed kan hoor… ik krijg de bal naar de overkant en meestal ook nog tussen de lijnen maar het is mij ook al gelukt om hem over het hoge hek te slaan de wijde wereld in.
Dan is er nog de fitnessruimte een schitterend ingerichte zaal maar mij lokt het nog niet misschien als het koud en regenachtig is en als ik denk dat toch enige beweging nodig is. Sjaak is al wel geweest en was erg tevreden over de ruimte en over zichzelf .

We hebben ook een binnenzwembad maar dat is helaas nog niet gevuld en verwarmt. Eigenlijk jammer want daar zouden we nu wel gebruik van willen maken. Om kosten te besparen wordt het binnenbad pas gevuld en verwarmt als het buiten niet meer kan en nu zitten we net in die overgangsperiode dus helaas even niet meer zwemmen.
Maar….. de laatste week was hij schoon en gevuld met het water uit het buitenbad. Niet helemaal op temperatuur maar goed genoeg om er gebruik van te maken.

Deze situatie met de faciliteiten moet nog aangepast/verbeterd worden maar alles heeft zo een aanloopperiode en zal wel opgelost worden. Dit eerste jaar staat alles nog onder beheer van Toros Çekiç Residence dat wordt het komende jaar overgebracht naar de Vereniging van Eigenaren en dan maak je daar samen afspraken over. De faciliteiten zwembad, sauna en hamam zijn er maar het is natuurlijk gekkenwerk om deze ruimtes warm te stoken en op temperatuur te houden terwijl er niemand gebruik van maakt. We moeten dit wel samen betalen uit de jaarlijkse bijdrage. Er is nu een regeling dat op dinsdag en zaterdag de hamam en sauna verwarmd zullen/kunnen worden als dit een dag van te voren aangegeven wordt bij de beheerder. Het duurt namelijk 6 uur voor de hamam warm is en ook hier geldt weer zonde van de stookkosten om dit te verwarmen als er niemand gebruik van maakt. Het is trouwens wel heerlijk hoor die sauna en hamam. Vorig weekeinde was hij verwarmd en hebben we er lekker van genoten. 

Naast het genieten in Sun Paradise is er ook nog heel veel in de omgeving van Mahmutlar te zien/doen. Onze onderburen verblijven al veel langer in Turkije en kennen al heel veel mensen. Ze vertelden dat ze met een groep Nederlanders een tocht gingen maken de bergen in waar ze dan ook zouden BBQ-en . Het leek ons ook wel erg leuk om mee te gaan en na een telefoontje bleek er nog plek te zijn in het busje zodat ook wij mee konden. We werden ’s morgens op tijd opgehaald waarna eerst naar de slager werd gereden voor inkopen, ook nog even langs een winkeltje voor brood en drank en toen kon de tocht beginnen. De toch wel smalle weg, soms kunnen 2 auto’s elkaar amper passeren, ging al snel de bergen in waar we via honderden bochten en langs prachtige ravijnen (als je geen last hebt van hoogtevrees) al snel hoog in de bergen zaten bijna boven de boomgrens. Natuurlijk onderweg gestopt om te genieten van het schitterende uitzicht en om foto’s te nemen daarna daalden we een stukje en werd het wat vlakker hoewel we nog steeds vrij hoog in de bergen zaten. Onderweg nog gestopt bij een picknick plaats waar we thee hebben gedronken. Ongelofelijk hoe de mensen hier leven en werken en met heel weinig tevreden lijken te zijn.

De tocht vervolgend zijn we aangekomen in de Yayla van Mahmutlar. Als in het zomer seizoen de hitte aan de kust niet te houden is gaan de mensen hierheen in de weekeinden en soms ook voor langere tijd. Dit is een soort dorp waar veel mensen uit Mahmutlar een zomerverblijf hebben. De één heel eenvoudig, de ander een huis met alles erop en eraan zo lijkt het. Bij elk huis wordt van alles verbouwd om in het onderhoud te kunnen voorzien maar het is wel terug naar de basis.
Hier was een prachtig plekje met een soort veranda waar Nihat onze chauffeur (normaal gesproken verzorgd hij transfers van en naar vliegveld en heeft een taxibedrijf) en zijn dochter voor ons een fantastische BBQ klaarmaakten. Zo af en toe maakt hij met een groep mensen een dagtocht tegen een heel redelijke vergoeding en het moet gezegd worden hij is een prima gids en gastheer.
Water gebruikten we uit de bron die uit de bergen kwam helder en steenkoud ook heel handig om de drankjes koel te houden. Niet alleen wij maar ook de bewoners kwamen naar de bron gereden om grote 5 liter plastic flessen te vullen met water. Je bent daar echt terug in de tijd. Mensen leven van en met de natuur het lijkt wel of daar geen stress bestaat.
Op de terugweg zijn we gestopt in Karapinari een plaats in de bergen waar twee winkeltjes zijn, een theehuis en kapper en waar die dag wat handelaren waren die van alles verkochten. Ik heb er voor 2 euro een prachtig dienblad gekocht er zaten wel wat beschadigingen op maar ik gunde het die mensen zo en ik wilde graag een tastbare herinnering hebben aan die prachtige dag. Dus iedereen tevreden toch?!

Zo af en toe kan het ook vreselijk hard regenen en stormen. We moeten dan de tafels en stoelen vastzetten op het balkon want ze waaien er echt af als je pech hebt. Als het echt heel hard regent kun je de helft van het dorp niet meer te zien.
Na zo’n bui en met nog een stevige wind zijn de hoge golven aan zee wel heel mooi en kun je heerlijk uitwaaien. Wij denken dan dat het ook gelijk koud en guur is en gingen al met een vest aan op stap maar dat was niet nodig, gewoon in je shirtje gaat prima.

We zijn positief  over de oplevering en de afwikkeling van Sun Paradise van Toros  Residence. Toch hebben we ook wel wat kritische noten. Er zijn dingen waarvan wij denken dat die anders moeten/kunnen. Er is gelukkig een goede communicatie mogelijk met de service medewerkers/complex-managers en sommige zaken hebben nu eenmaal even tijd nodig en we gaan ervan uit dat die dingen nog opgelost/verbeterd worden.

Iets dat bij ons niet was zo als het zou moeten zijn was de levering van het bad. Wij hadden voor één van de badkamers een jacuzzi besteld toen we in april kwamen bleek er echter een gewoon bad in te zitten. Wel het bijna het juiste model maar geen jacuzzi. Bij navraag in april komen er wat vage verhalen en werd er gezegd dat we die toch echt besteld hadden. Gelukkig had ik bij aanschaf foto’s gemaakt van de afbeeldingen in de brochure en toen ik die liet zien kwam de belofte dat het bad zo snel mogelijk vervangen zou worden door de bestelde jacuzzi.
Toen wij weer in het appartement kwamen en vol verwachting keken of het daadwerkelijk was gedaan bleek tot onze grote teleurstelling dat er wel een jacuzzi stond maar een heel ander model en die vonden wij toch echt niet mooi. Dus een mailtje gestuurd met foto van geplaatste jacuzzi en afbeelding van het bad dat wij wilden en gevraagd of men dit op kon lossen. Een dag later gebeld en gevraagd of Ayse of Mehmet tijd had om hierover en nog een aantal zaken die ons niet duidelijk waren te praten. Ayse beloofde alles uit te zoeken en is gekomen om ons één en ander uit te leggen. Dit gesprek was heel verhelderend en duidelijk en wij hebben dit als heel prettig ervaren. De jacuzzi zou opnieuw worden besteld. Dit kan dan ineens allemaal vreselijk snel en is ondertussen gebeurd en ook al geplaatst. Nu zijn we helemaal tevreden en zijn we er blij mee.
Wat wij heel vervelend vinden is de TV-aansluiting. Het is de bedoeling dat er een geavanceerd systeem komt via internetverbinding om alle Hollandse zenders te ontvangen maar omdat er nog te weinig Nederlanders/Belgen zijn die hieraan meedoen is dit (nog) niet mogelijk. Nu hebben ze een alternatief maar die verbinding valt elke 3 dagen weg en dan moeten we weer bellen of er een monteur kan komen om de boel te herstellen.

 Deze man schijnt erg druk te zijn en neemt vaak de telefoon niet op waardoor we soms 2 dagen zonder de zenders zaten die wij wilden hebben. Dit resulteerde in grote ergernis en je voelt je ook bezwaard dat je elke keer weer die man moet lastigvallen. Aan de andere kant je hebt een hoop geld betaald voor een systeem dat nog steeds niet werkt.
Afgelopen week hebben we Ayse gevraagd om ons te helpen want we hebben dit tenslotte via Toros Çekiç aangeschaft. Zij heeft een gesprek geregeld met de firma die dit levert en nu hebben we een voorlopige oplossing waardoor we gelukkig wel TV kunnen kijken maar het klopt eigenlijk niet en we zijn dan ook niet tevreden over deze gang van zaken.
Gelukkig werkt de internetverbinding wel goed zodat contact met het thuisfront makkelijk verloopt via skype en mail.
Het Toros Çekiç -team en met name Ayse vinden wij erg prettig om mee samen te werken als het gaat om zaken rondom het appartement maar ook met privé dingen. Afgelopen week waren we met de dolmus naar de stad geweest, waarschijnlijk heeft Sjaak zijn portemonnee niet goed in zijn broekzak gedaan en is hij eruit gevallen in ieder geval bij thuiskomst zat hij niet in zijn broekzak.
Eerst natuurlijk bellen om de bankpassen en visa-card te laten blokkeren toen we ons ineens realiseerden dat ook zijn rijbewijs (zo’n handig pasjes-model) erin zat. Dan moet je dus aangifte doen bij de jandarma. We hebben Ayse gebeld hoe we dat aan moesten pakken en zij heeft geregeld dat haar collega Mehmet kwam, die is met Sjaak naar de jandarma gereden en heeft alles helpen regelen. Ondertussen had ze ook al contact gehad met de busmaatschappij en achterhaald welke bus het was en navraag gedaan bij de chauffeur. Helaas is de portemonnee niet gevonden/afgegeven.
Dat noem ik toch wel service die je er bij Toros Çekiç allemaal bijkrijgt. Je koopt niet alleen een appartement en je zoekt het maar uit Bij alle voorbereidingen en de inrichting krijg je hulp en advies maar ook na die tijd nog als dat nodig is en je bent altijd welkom op kantoor voor een kop koffie/thee. Al die service en gastvrijheid is wel een heel groot pluspunt naast het feit dat de projecten natuurlijk schitterend zijn