Deze keer vlogen vanaf Schiphol naar Antalya. De eerste week van onze meivakantie hebben we 3 dagen regen en onweer gehad. Eigenlijk helemaal niet zo heel erg lekker lezen, puzzelen, handwerken, computeren en rommelen we hebben ons geen minuut verveeld. Het betekent wel dat we het balkon opnieuw konden schoonmaken.
Daarna werd het lekker zonnig en warm 25 graden of hoger zodat we lekker van alles konden ondernemen of bij het zwembad liggen en als het te warm werd gingen we even een paar baantjes zwemmen.

We zijn ook met een groepje van 7 personen gaan eten bij een restaurantje Asmalı Konak (huis van Asmali) op loopafstand van ons appartement. Eigenlijk is het niet meer dan een plastic plantenkas met nette keuken waarin ze een restaurant hebben gemaakt midden tussen de bananenplanten. Alleen de ambiance was al leuk en het eten was meer dan voortreffelijk. 

Het duurde wel wat lang en we kregen niet allemaal tegelijk onze gerechten maar de vriendelijke bediening en vooral de goede smaak maakte alles goed. We zijn daar nog een keer geweest met Gilbert en een kennis en hadden toen een dag van te voren het stoofpotje besteld. Dit was echt heel erg lekker gestoofd geitenvlees met aardappels en groente. De eigenaar vertelde dat dit vlees niet via de slager kwam maar van een bevriende geitenhoeder uit de bergen die regelmatig voor hem slacht. Dit is zeker voor herhaling vatbaar.

We hebben weer veel leuke mensen (opnieuw) ontmoet en hebben leuke restaurantjes ontdekt dankzij de tips die zij gaven. Zo zijn we met een groep van 17 personen richting de Dim-grotten gereden de bergen in dus. Daar in een authentiek restaurant Konaktepe  met een prachtig uitzicht over de Dim rivier en Alanya hebben we genoten van Kahvaltı.
Dit is eigenlijk een zeer uitgebreid Turks ontbijt maar wij hebben dat om 1 uur ’s middags genuttigd. Er stonden heel veel warme en koude gerechten op tafel en natuurlijk de echte Turkse thee. Dan heb je een rechaud met daarop twee keteltjes bovenop elkaar in de bovenste zit heel sterke thee en de onderste is gevuld met kokend water. Je doet dan een (heel klein) beetje thee in een glaasje en vervolgens leng je het aan met water en Turken doen er dan een paar klontjes suiker in want die drinken de thee mierzoet. Volgens Sevilay, de vrouw van beheerder Hamza, waren we niet goed snik want dat eet je ’s morgens maar wij hebben er van genoten en het als lunch gebruikt.

We denken er al een tijdje over om een paar scooters aan te schaffen maar ik wilde het eerst wel eens uitproberen op zo’n ding. Dus voor 3 dagen een paar scooters gehuurd. € 80 armer maar wel een hele ervaring rijker 🙂
De eerste uren vond ik het maar matig en kon nog niet echt genieten van de omgeving want was nog veel te druk met het verkeer en de slechte wegen. Later werd het leuker en wende je eraan en dan is het toch wel makkelijk. We zagen er ook schitterend uit met de mooie helmen die erbij kregen. Sjaak was net “Willempie” en ik leek wel een Duitse legerofficier uit de tweede wereldoorlog maar ja veiligheid boven alles en ach heel veel mensen hebben lol gehad om onze outfit! Via allerlei kleine weggetjes waren we onderweg naar de Dimcay rivier toen we werden geroepen door een groep Turkse mensen die in een boomgaard fruit aan het plukken waren en kregen we fruit aangeboden. Na deze leuke ontmoeting en een kilo fruit meegekregen voor thuis doorgereden en bij de rivier een lekkere Turkse pizza gegeten. Dit is altijd leuk om te doen en het is goed vertoeven op zo’n vlonder boven het water dat trouwens heel hoog stond en door de rivier kolkte. Toen nog doorgereden naar de stuwdam hier was niet veel te zien en via de andere kant van de rivier weer terug richting Mahmutlar. Een leuk tripje. 

De volgende dag was ik jarig. Ik had niet veel zin om dit uitgebreid te vieren dus samen naar de patisserie gereden en lekker genoten van koffie met gebak. Daarna zijn we richting Kargicak gereden het dorp dat tegen de berg aanligt waar we vanaf op balkon op uitkijken. Hier gewoon rondgereden en eens gekeken naar allerlei huizen en het uitzicht bewonderd.  ’s Avonds lekker gegeten bij Princess Place en daarna  zijn Leen en Marijke nog even op de borrel geweest.
De derde dag hebben we niet echt een tripje gemaakt ik was het eigenlijk wel zat dat gecross op zo’n ding. Nog wel even een boodschap geregeld in een zaakje dat helemaal aan de andere kant van Mahmutlar zit en dan is het wel handig hoef je al die kilometers niet te fietsen hahaha.

In het centrum van Mahmutlar was een soort bazaar. Er werd van alles verkocht en ook was er genoeg lekkers te koop. 
Voor het balkon hebben we plastic gordijnen gekocht. Die katoenen hielden wel lekker de wind tegen maar je zat ook wel beetje opgesloten en in het voorjaar is het wel lekker om de zon op je balkon te hebben. 
Bij thuiskomst stonden Jaap en Geert als verrassing op Schiphol ons op te wachten Thuis wachtte Marieke want ze hadden een kippenhok met kuikens voor mij als verjaardagscadeau en waren natuurlijk nieuwsgierig naar mijn reactie.